Nieuwsbrief april 2010

April 2010


Graag breng ik u weer op de hoogte van de ontwikkelingen binnen Infero.
Na de zwangerschapsverlof van Nadine Carter-Deekens, is de praktijk in januari weer vol van start gegaan. Er zijn in een korte tijd nieuwe ontwikkelingen gerealiseerd en in gang gezet.

 

Samenwerking:
Infero is gaan samenwerken met verschillende therapeuten en hulpverleners. Samen vormen zij Stichting BEL PlusZorg. Deze stichting heeft als doel samenwerking te realiseren zodat de cliënt zorg op maat geboden kan worden. In de bijgevoegde folder kunt u hier meer over lezen.

 

Uitnodiging:
Stichting BEL PlusZorg is gehuisvest in BaLaDe, hét gebouw met zorg en welzijn onder één dak. www.balade.nl Op zaterdag 24 april opent BaLaDe officieel haar deuren met een groots Festival voor heel Waalwijk. U kunt kennis maken met de verschillende hulpverleners binnen BEL PlusZorg en Infero is daarbij uiteraard ook aanwezig. BaLaDe biedt op die middag, van 13.00 uur tot 17.00 uur diverse podia voor Waalwijks talent op het gebied van zang, muziek, dans, sport en kunst. Iedereen is van harte welkom en de toegang is gratis.

 

In ontwikkeling:


Publicaties:
Nadine Carter-Deekens werkt op dit moment aan een artikel voor het vakblad van de beroepen-vereniging. De methode ‘verhalen maken met kind’ wordt in dit artikel beschreven en verder uitgewerkt.

Daarnaast wordt er gewerkt aan het uitschrijven van de zelfbeeldmethode: ’Trots op mezelf!’. Middels deze methode kan een kind zijn of haar zelfbeeld ontdekken en (meer) zelfvertrouwen opbouwen. Infero heeft de intentie om ook van deze methode een artikel te schrijven.

 

Onderzoek:
Ook dit jaar zal er weer, vanuit de H.A.N (opleiding voor creatieve therapie) een 4e jaar student onderzoek doen binnen Infero. Dit onderzoek zal gericht worden op de methode ‘Trots op mezelf’ in combinatie met de methode ‘Verhalen maken met een kind’. Hierover kunt u in een volgende nieuwsbrief meer lezen.


Nieuwe werkwijze:
Gevoelens kunnen soms eng zijn, omdat er situaties aan gekoppeld zijn die moeilijk of beangstigend zijn. Bijv. bang zijn in het donker, bang zijn voor inbrekers, angst voor afwijzing en boosheid.


Sommige kinderen kiezen er dan voor om hun gevoelens niet (meer) te uiten, ze praten bijv. niet over wat er gebeurt, waardoor je als ouder of leerkracht niet meer goed weet wat er in het kind omgaat. Binnen Infero wordt er op dit moment een werkwijze ont-wikkeld om kinderen te helpen emoties te durven uiten. Hier volgt een korte omschrijving van de werkwijze:

Ter voorbereiding wordt er een doos gemaakt waarin spulletjes verzameld kunnen worden die bij de emoties passen en gemaakt worden. De doos fungeert als een ‘schatkist’, moeilijke emoties krijgen een veilig plekje in deze doos, de doos kan dicht en open wanneer het kind het zelf wil. Bij de start van de werkwijze kiest het kind van een lijst een emotie uit waarmee het wil werken. Vervol-gens worden de volgende stappen gevolgd:


1.Vragen stellen aan de therapeut over deze emotie zodat het kind ook zicht krijgt via een ander op deze emotie. Dit kan betekenen dat het kind anders naar de emotie kan gaan kijken.
2.Samen een tekening maken bij deze emotie. Het kind kan via een beeld laten zien wat de emotie betekent. Tijdens het tekenen kan er een gesprek ontstaan.
3.’Emotie-shop’: het kind zoekt in de ruimte allerlei materiaal en verkleedkleren wat het vindt passen bij de emotie. Daarbij wordt, met het materiaal en de kleding, foto’s gemaakt van het kind, in houdingen die passen bij de emotie. Hierdoor wordt de emotie fysiek ervaren.
4.Met en bij de foto’s wordt een verhaal gemaakt, de foto’s vormen
de leidraad voor het verhaal. Er worden zo woorden gegeven aan de emotie. In het verhaal kan gekeken worden naar hoe je er mee omgaat of er kunnen oplossingen gevonden worden.
Op deze manier doorloopt het kind een emotie op verschillende
gebieden zoals cognitie, emotio-neel en fysiek gebied. De fantasie wordt hierbij aangesproken.
Op deze wijze leert het kind op een prettige manier kennis maken met het gevoel waardoor de angst daarvoor kan gaan verminderen.

Het kind krijgt controle over de eigen emoties. Van daaruit kun je dan gaan werken naar het hanteren van de emotie in de situatie die het kind eng of moeilijk vond.
In de volgende nieuwsbrief kunt u meer lezen over de ontwikkeling van deze werkwijze.

 

Casus bij de hierboven beschreven methode:

Jelle is een jongen van 10 jaar. Hij is aangemeld bij de praktijk omdat hij zich moeilijk uit. Hij is bang voor inbrekers en durft daardoor niet uit logeren te gaan. Vriendjes vragen dit wel regelmatig en een weekendje weg voor ouders zit er op deze manier niet in, want hij durft ook niet bij opa en oma te logeren. Het onderwerp is thuis ook bijna niet bespreekbaar.
Jelle heeft binnen de therapie wel durven vertellen dat hij ‘emoties moeilijk vindt’, maar hij durft niet te vertellen dat hij bang is of waarvoor. Er is gestart met de hierboven beschreven werkwijze. Zo koos hij als eerste voor de emotie blij. Thuis had hij een doos mooi versierd en hij had meteen cd’s bij zich waar hij vrolijk van werd. Elke week zette hij zelf al een cd op. Hij wilde van de therapeute weten waar zij blij van werd en hoe zij dan reageerde. Zo leek hij voor zichzelf af te tasten ‘hoe anderen met emoties omgaan’. Bij de 2e stap wist Jelle niet wat hij moest tekenen en hij blokkeerde. Door met zijn ogen dicht een krabbel op papier te zetten, terwijl hij aan ‘blije dingen’ dacht, lukte hem dit wel. Samen met de therapeute heeft hij van deze krabbel een ‘symbool’ gemaakt wat hij bij blij vond passen. Het werd een rustgevend werkje waarbij er veel gekletst werd over blij zijn, wanneer je dat bent, wat je kunt doen als je het niet bent enz. Vervolgens zocht Jelle spullen in de praktijk die hij bij blij vond passen. Hij vond een koffer, een zonnebril, fotocamera en andere spullen die hem aan vakanties deden denken. Hij maakte ‘standbeelden’ die te maken hadden met het winnen van een vakantie en op vakantie gaan. Dit leverde veel spelplezier op. Het maken van het boekje bij de foto’s was leuk en ook weer een bezigheid waarbij ruimte ontstond voor een gesprek.
Jelle heeft als 2e emotie gekozen voor ‘boos’. Dat zal een wat moeilijkere emotie zijn voor hem. In de volgende nieuwsbrief kunt u hier weer meer over lezen.