Maar waarom nu precies dramatherapie?
Praten is moeilijk voor een kind
Kinderen voelen vaak (onbewust) aan dat iets wat ze
doen niet goed of niet of niet fijn is; ze wéten dat ze vaak
boos zijn bijv. en dat is al confronterend genoeg. Erover praten of
dit toegeven doet soms té veel pijn. Deze pijn of machteloosheid
kan ze vaak nog bozer maken. Erover praten willen ze dan niet, het is
dan gemakkelijker om te zeggen dat er niks is of als dat niet lukt om
boos te worden. Soms weet een kind ook echt niet wat het voelt of wat
er is: “Welke woorden horen daar toch bij?” Praten is dan
een 2e confrontatie met bijv. “ik kan het toch niet”.
Laagdrempelig
Dramatherapie is een zeer laagdrempelige vorm van therapie.
Omdat de verwerking van problematieken via spel gaat, hoeft uw kind
niet direct geconfronteerd te worden met het feit dat er iets met hem/haar
aan de hand is. Er zal ervaren worden dat hij of zij binnen dramatherapie
geen fouten kan maken en dat het dus een veilige plek is. Via spel vertelt
uw kind zijn/haar eigen levensverhaal en mag het zichzelf zijn, op welke
wijze dat dan ook is, dat is goed. Van daaruit kan op speelse wijze
gewerkt worden aan ‘ik ben oké zoals ik ben en wat wil
ik makkelijker of iets beter kunnen?’
Een kind dat niet kan spelen, daar is vaak iets mis
mee. Dramatherapie is spelen, dus dan zou u kunnen denken:”Hoe
moet dat dan?”
Dramatherapie is een zeer laagdrempelige vorm van therapie. Omdat de
verwerking van problematieken via spel gaat, hoeft een kind niet geconfronteerd
te worden met het feit dat er iets met hem/haar aan de hand is. Zij
zullen ervaren dat zij binnen dramatherapie geen fouten kunnen maken
en dat het dus een veilige plek is. Via spel vertelt een kind zijn/haar
eigen levensverhaal.
Niet confronterend
Afhankelijk van de draagkracht van het kind,
wordt er wel of niet gesproken over de moeilijkheden die er zijn.
Het ene kind durft nu eenmaal wel al te zien wat er aan de hand
is en waarvoor hij of zijn in therapie is. Voor het andere kind
is dit te confronterend. De benaderingswijze binnen Infero wordt
daar uiteraard op aangepast; de mogelijkheid om te confronteren
wordt aangevoeld en gerespecteerd zodat een kind zich veilig en
gehoord voelt. Werken op eigen tempo is een motto.
Via verhalen, symbolen, werken met emoties, rollenspel
en ook gesprekjes leert het kind te zien wat er mis gaat in dagelijkse
situaties en via hetzelfde spel kan er geoefend worden hoe het
anders en fijner kan. Dit geeft inzicht en (zelf-) vertrouwen
om het geleerde gedrag buiten de therapie ook te gaan toepassen.
|
|
Plezier
Spel levert vaak plezier voor kinderen en via dit plezier
werk je al aan het gegeven dat een kind lekkerder in zijn/haar vel zou
kunnen gaan zitten. Plezier laat zien dat het werken aan verandering
dus niet altijd ‘werken aan je fouten is’. Er wordt niet
van fouten gesproken binnen Infero.
Ontwikkeling van
eigen identiteit
Een laatste belangrijk onderdeel van dramatherapie is het gegeven dat
binnen spel de fantasie en daarmee de eigen identiteit van kinderen
ontwikkeld wordt (wie ben ik, wat wil ik en hoe doe ik dat dan…).
Met het leren spelen werkt een kind indirect aan het ontwikkelen van
de eigen identiteit door het zich te verplaatsen in een rol. Door deze
identificatie kan een kind zien en bedenken hoe ‘iemand anders’
(de rol) in het leven staat en door imitatie van deze rol leert het
kind zelf te zien hoe hij of zij in het leven staat:”Hé,
dat doe ik ook zo”, of “Dat wil ik ook wel kunnen!”.
Dramatherapie biedt naast verwerking, inzicht en gedragsverandering
dus ook ontwikkeling.
|
